Cielmice wieś wyjątkowa

Cielmice

św. Jan Chrzciciel

Email Drukuj PDF
Ocena użytkowników: / 160
SłabyŚwietny 

Opis życia patrona naszej parafii - św. Jana Chrzciciela w Cielmicach


Parafia Narodzenia św. Jana Chrziciela w Cielmicach (Tychy)

Odpust - pierwsza niedziela po 24 czerwca

Wspomnienia liturgiczne: 24 czerwca (Narodzenie), 29 sierpnia (Ścięcie)
św. Jan Chrzciciel
24 czerwca
29 sierpnia

     Święty Jan Chrzciciel (1 p.n.e - 32 n.e.)jest jednym z najbardziej czczonych świętych. Z wszystkich świętych żyjących w czasach Pana Jezusa jest też najlepiej znany. Pismo św. mówi o nim więcej niż o którymkolwiek innym świętym. Dlatego też i wiedza nasza o nim jest większa niż na przykład o apostołach. Odegrał jednak św. Jan Chrzciciel wyjątkową rolę w dziejach Odkupienia. Był zapowiadany przez proroków jako ten, który przygotuje drogę Panu i do dzisiaj czcimy go przede wszystkim właśnie w tej roli.
     Jan był synem kapłana Zachariasza i Elżbiety, krewnej Maryi. Jego narodzenie zwiastował ojcu anioł Gabriel, ukazując mu się podczas składania ofiary kadzielnej. Zapowiedział też Zachariaszowi, że dziecko ma otrzymać imię Jan. Już w łonie matki spotkał się pierwszy raz z Jezusem, kiedy to Maryja odwiedziła Elżbietę. Wtedy Elżbieta została napełniona Duchem Świętym, co tradycja tłumaczy, że Jan również został napełniony łaską uświęcającą, a więc uwolniony od grzechu pierworodnego. Z tej przyczyny Kościół ? całkiem wyjątkowo ? obchodzi uroczystość ku czci świętego nie tylko w dniu śmierci (29 sierpnia), jak to jest przyjęte, ale także w dniu narodzin (24 czerwca).
     Urodził się pół roku wcześniej niż Pan Jezus, prawdopodobnie w miasteczku Ain Karim, leżącym 7 km na zachód od Jerozolimy (było to miejsce zamieszkania Zachariasza i Elżbiety; tak też podaje tradycja). Jak podaje Ewangelia, a potwierdza tradycja, Jan wiódł samotne życie pustelnicze. Dziś uważa się, że dorastał i wychowywał się wśród esseńczyków, którzy mieli swoją kolonię w Qumran, na Pustyni Judzkiej, nad brzegiem Morza Martwego.


scena nadania imienia Jan świętemu.
(obraz w prezbiterium kościoła Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Cielmicach)


     Kiedy miał około 30 lat, wystąpił publicznie i zaczął nauczać. Był mężem surowym, ascetycznym, a głosił nawrócenie i powrót do życia zgodnego z nakazami religii; zapowiadał bliskie przyjście Królestwa Niebieskiego. Jak mówią Ewangelie: "...Jan nosił odzienie z sierści wielbłąda i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny" (Mt 3, 4). Jan również, tak jak i Jezus, miał grono swoich uczniów, z których niektórzy po jego śmierci przystąpili do Jezusa. Garnęły się do niego cała Jerozolima, Judea i okolice nad Jordanem. Jan na znak pokuty i nawrócenia udzielał ludziom chrztu w Jordanie. Kiedy pytano go, czy przypadkiem nie on jest zapowiadanym Mesjaszem, odpowiadał, że nie, Mesjasz, któremu nie jest godzien nosić sandałów, już nadchodzi. Mówił, że on chrzci jedynie wodą, ale po nim przyjdzie Ten, który chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. I pewnego dnia stanął Mesjasz przed Janem i poprosił go o chrzest.
Męczeństwo św. Jana Chrzciciela

     Działalność Jana obserwowała starszyzna żydowska. Zajęli jednak wyczekujące stanowisko z uwagi na popularność Jana wśród ludu. Naraził się jednak Jan królowi Herodowi Antypasowi, któremu publicznie i w oczy zarzucał niemoralne życie, potępiał za odebranie żony bratu. Jeszcze większego wroga miał w Herodiadzie, czyli owej żonie, która myślała, jak go zgładzić. Herod uwięził Jana w twierdzy Macheront, nie odważył się go jednak wydać na śmierć, bał się bowiem ludu, który uważał Jana za proroka. Herodiada jednak postawiła na swoim. Na urodzinach Heroda kazała zatańczyć swojej córce Salome, która tak się spodobała Herodowi, że przysiągł dać jej wszystko, o co poprosi. Salome, namówiona przez matkę, poprosiła o głowę Jana Chrzciciela. Herod, związany przysięgą, tym razem uległ i w ten sposób św. Jan Chrzciciel został męczennikiem.
     Kiedy Pan Jezus dowiedział się o śmierci Jana, powiedział o nim: "(...) On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. (...)" (Mt 11, 10?11).
     Kult św. Jana Chrzciciela należy do najdawniejszych. Od IV wieku powstawały kościoły ku jego czci. Najsławniejszym jest Bazylika św. Jana na Lateranie w Rzymie, pierwotnie katedra papieży. Przy tym kościele mieli papieże swoją siedzibę, zanim przenieśli ją do Watykanu. Do najgłośniejszych sanktuariów św. Jana należała też bazylika, wystawiona ku jego czci w Damaszku przez cesarza Teodozego I Wielkiego (379?395). Dzisiaj jest to meczet turecki. W jego zachodniej części znajduje się marmurowy grobowiec, mający według tradycji zawierać głowę św. Jana (Turcy bowiem czczą św. Jana jako jednego z proroków). Pod Jerozolimą, na miejscu domku świętych Elżbiety i Zachariasza stoi dziś kościół.
     O popularności św. Jana świadczy także i to, że aż kilkadziesiąt miast szczyciło się posiadaniem jego relikwii. Nie były wprawdzie prawdziwe, ale dowodziły kultu świętego.
     Imię Jan pochodzi z hebrajskiego: Johhanan i znaczy "Bóg jest łaskawy" oraz "Jahwe się zmiłował".
     Św. Jan Chrzciciel jest patronem kowali i misjonarzy, tkaczy, krawców, kuśnierzy, garbarzy, farbiarzy, siodlarzy, właścicieli winnic, oberżystów, bednarzy, kominiarzy, stolarzy, architektów, murarzy, kamieniarzy, właścicieli kin, pasterzy, rolników, muzyków, tancerzy, pieśniarzy, abstynentów; jest opiekunem winnic, zwierząt domowych, owiec i baranów; wzywany w przypadku padaczki, bólu głowy, chrypy, zawrotów głowy, chorób dzieci, w trwodze, w przypadku gradobicia. Jest także patronem Florencji, Malty, Burgundii, Prowansji, Amiens oraz archidiecezji warszawskiej. Przyjęli go także za patrona karmelici i maltańczycy (joannici).

Logo serwisu Biblia www.Biblia.linia.pl

  

 


 

figura św. Jana Chrzciciela z końca XIX wieku
(prawa nawa kościoła pw. Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Cielmicach)

Pieśń ku czci
św. Jana Chrzciciela

1. Z ziemi krzyżów i kurhanów
z polskich krwią przesiąkłych łanów
płynie dziś błagalny głos:
święty Janie, nasz patronie
miej nas zawsze w swej obronie,
łagodź ciężki życia los,
łagodź ciężki życia los.

ref. W sercach naszych przymnóż wiary, bohaterów daj nam krew
ucz miłości i ofiary - oto twoich dzieci śpiew.

2. Duchem Świętym napełniony
i Prorokiem ogłoszony,
imię twoje: święty Jan.
Tyś posłańcem z nieba danym,
poprzednikiem Zbawcy znanym,
z woli Boga jesteś sam,
z woli Boga jesteś sam.

3. Nad Jordanem do pokuty
i grzechowym jarzmem skutych
ludzi wzywał w każdy czas.
Drogę dla Pana gotujcie,
dusze wasze przygotujcie,
Baranek jest już wśród nas,
Baranek jest już wśród nas.

 


(Łk 1,76)
Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogę.

(Łk 1,57-66.80)
Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: Nie, lecz ma otrzymać imię Jan. Odrzekli jej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać.
On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: Kimże będzie to dziecię? Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem, a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Komentarz:
Zachariasz, usłyszawszy od anioła niezwykłą zapowiedź narodzin syna, prosi o znak. Otrzymuje go: staje się niemy i głuchy aż do chwili, gdy podczas obrzezania dziecku zostanie nadane imię Jan. Imię, które znaczy: "Jahwe jest łaskawy", zapowiada nową epokę w historii ludzkości - Nowe Przymierze, które jest czasem łaski. Wkrótce bowiem Jan, ostatni prorok Starego Przymierza, przygotuje drogę, rozpozna i wskaże Tego, nad którym spoczął Duch Pański. Mesjasza, który nie tylko będzie przywracał mowę i słuch, ale uczyni wiele więcej: ogłosi ubogim dobrą nowinę, więźniom wolność, niewidomym przejrzenie, uciśnionych odeśle wolnymi i obwoła rok łaski Pana (por. Łk 4,18-19).
Anna Świerczyńska, "Oremus" czerwiec 2003, s. 114

Zmieniony ( Poniedziałek, 24. Czerwiec 2013 07:25 )  






pracownia
projektowo-krawiecka
an-pracownia.pl

Ostatnio dodane


Bezpłatne Webinarium
5 czerwca
innowacja, efektywność, przywództwo

Dni Otwarte ICAN Institute. Webinarium 5 czerwca. Innowacja, efektywność, przywództwo